Moeten en dienen

Ik word altijd lichtelijk narrig als ik dingen ‘moet’. Maar als ik iets ‘dien te doen’, raak ik helemaal in de dwarse modus. Ik moet niks, zeg ik altijd, behalve ademen, poepen en plassen. De rest vraag je maar vriendelijk. Dan denk ik er eens rustig over na.

In veel teksten zie ik de worsteling van de schrijvers met dat ‘moeten’ en ‘dienen’. Want eigenlijk willen ze het helemaal niet zeggen. Van dat vreselijke ‘dienen te’ krijg je ook nog eens ingewikkelde zinnen.  Maar wat doe je dan?

Nou, het is vrij simpel. Kijk maar naar een kookboek. Die zijn gespecialiseerd in het beschrijven van dingen die je moet doen. Anders kookt de boel over, verbrandt je taart in de oven, blijft je sausje dun, et cetera. Toch kom je in een kookboek zelden die ongewenste woorden moeten en dienen tegen. Hoe doen ze dat?

Met de gebiedende wijs natuurlijk! Die is er speciaal voor uitgevonden om de ander eens lekker te commanderen: doe dit, doe dat: zo doe je dat dus. Als je liefhebbende echtgenoot of partner zo tegen je praat, vind je het meestal niet zo leuk, maar in teksten is het de ideale oplossing om niks te laten moeten of dienen. Zet er een ‘zo voorkomt u dat’ achter om je lezer nog wat extra te bedreigen en je bent klaar.

Gelukkig zijn jullie allemaal heel erg klantvriendelijk. Jullie klanten hoeven niks, alleen netjes hun factuur betalen. Dat moeten ze niet, en ze dienen hun factuur ook niet op tijd te voldoen. Maar wel: Betaal uw factuur op tijd. Zo voorkomt u dat ik mijn knokploeg van profboksers op u afstuur. Wedden dat ze allemaal op tijd betalen?

Dit vind je misschien ook leuk...